Salah-Eddine Agarmaoine: "Zodra kinderen het rode vestje zien, weten ze dat we gaan bewegen"
De jongeren van nu zijn de rolmodellen van morgen. Het Krajicek Scholarship-programma inspireert jongeren al 20 jaar om een voortrekkersrol te pakken in de wijk. Salah-Eddine speelde als kind op Krajicek Playground H.K. Pootstraat en is nu derdejaars Scholarshipper.
Wat gebeurt er als jij in je rode Scholarshipper-kleding de Playground op komt?
"Wat kinderen thuis niet kwijt kunnen, kunnen ze op de Playgroud kwijt"Salah-Eddine Argamaoine, Scholarshipper
“Er worden gelijk grapjes gemaakt, de sfeer is meteen goed. Zodra kinderen het rode vestje zien, betekent dat, dat we lekker gaan bewegen, dat we gaan voetballen of iets anders: het ligt eraan wat de kinderen die dag willen doen. Meestal zijn het voetbalactiviteiten, maar ik doe zelf aan kickboksen. Dat vonden ze interessant. Toen kwam de vraag of zij dat ook een keer mochten proberen. Toen heb ik een paar keer kickbokstraining gegeven.”
Hoe ben jij Krajicek Scholarshipper geworden?
“Ik ben er eigenlijk ingerold, haha. Vroeger deed ik zelf mee aan activiteiten op de Playground. Toen wilde ik wel eens een activiteit organiseren. En toen kwam het voorstel om zelf Krajicek Scholarshipper te worden. Dat klonk leuk, dus ben ik er mee begonnen.”
Hoe ben jij gegroeid in je rol als Scholarshipper de afgelopen drie jaar?
“Toen ik net begon, stond ik er een beetje zakelijk in. Ik organiseerde vooral de sportieve activiteiten. Maar naarmate ik in mijn rol groeide en door de coaching van Achraf, Mohamed en Hicham, de professionals in Harderwijk, leerde ik dat ik er ook een beetje voor de kinderen moet zijn buiten het sporten en de activiteiten om. Daar focus ik nu op: ik praat meer met de jongeren. Soms komen ze naar mij toe, vragen ze om advies en daar sta ik voor open. Dat vind ik fijn. Het geeft aan dat ze me vertrouwen, dat doet me ook goed.”
Wat heb je tot nu toe geleerd over jezelf in je tijd als Scholarshipper?
“Ja, communicatie; praten met de jongeren. Ook al gaat het over koetjes en kalfjes, blijf praten met ze. Ze weten dat ze bij mij terecht kunnen voor alles, ook als er niets aan de hand is. Oh, en een groot stuk geduld! Ik heb geleerd geduldig te zijn met de jongeren. Soms is het niet voldoende om iets twee keer uit te leggen of om slechts twee keer te waarschuwen.”
Wat zeg je tegen jongeren die interesse in het Krajicek Scholarship-programma hebben?
“Gewoon doen, het is sowieso leuk. Je bent fanatiek bezig met sportieve activiteiten, je ontwikkelt geduld en je ontdekt nieuwe dingen. Je leert veel voor jezelf, maar ook om met anderen, met kinderen, om te gaan. Onbewust draag je bij aan een heel groot stuk van de ontwikkeling van die kinderen. Wat ze bijvoorbeeld thuis niet kwijt kunnen of ergens anders niet kwijt kunnen, kunnen ze wel op de Playground kwijt. Het is echt nooit saai!”
